Mace Windu wkracza do akcji, kierując wojskiem Republiki w ostatecznej batalii o planetę Ryloth. Separatyści nie mają jednak zamiaru angażować się w bitwę, która będzie ich tylko więcej kosztować. Postanawiają posprzątać po sobie i wynieść się z planety. Jednak ta ucieczka ma być okupiona ofiarami i dalszymi zniszczeniami świata Twi’leków. Mace Windu musi zdążyć powstrzymać wroga, nim ten pozostawi po sobie jedynie ruiny…

Wolność to jeden z tematów, który twórcy lubią często poruszać w swoich dziełach. W serialu The Clone Wars postarano się wykorzystać ten motyw na różny sposób. Mieliśmy już Rodian, Toydarian, Lurmenów, czy Talzów. Każdy problem jednej z tych ras był swego rodzaju ewenementem na tle całej serii. To, co widzieliśmy w ostatnich trzech odcinkach wydaje się jednak takim połączeniem każdego z widzianych wcześniej problemów w jeden duży konflikt. Oto gdzie wkracza ostateczny rozjemca — Mace Windu.

Compromise is a virtue to be cultivated, not a weakness to be despised.

Fani mistrza Windu będą zapewne najbardziej zadowoleni z dwudziestego pierwszego odcinka serialu. Mace pokazuje się tutaj ze swojej najlepszej strony — zdecydowanego i konsekwentnego wojownika. To on gra pierwsze skrzypce, i jak na silnego dowódcę przystało potrafi wyjść z każdej trudnej sytuacji. Twórcy serialu nie odbiegają więc wiele od tego co widzieliśmy w Clone Wars Tartakovsky’ego. Czego mi jednak brakowało, to choć jednego ujęcia jak te ze znanego i docenianego odcinka poprzedniej animacji, gdzie Mace również grał główną rolę. Wyobrażacie sobie: Windu stojący na wzniesieniu, jego ubranie powiewa na wietrze, a wzrok i wyraz twarzy zdeterminowany, skierowany w kierunku bazy przeciwnika. Brakuje mi takich momentów w The Clone Wars kiedy można się na chwilę zatrzymać w tym pędzie opowiadania historii i po prostu poczuć klimat.

Fabuła odcinka pełna jest za to akcji, która w środku nieco zwalnia, gdy Mace postanawia znaleźć przywódcę ruchu oporu Twi’leków (Cham Syndulla), aby ten wspomógł go w ostatecznym pozbyciu się sił Separatystów z planety. O ile samo poszukiwanie zostało całkiem nieźle wplecione w akcję, o tyle już później było nieco gorzej. Jaki bowiem przywódca oporu zaprasza gościa, który chce mu pomóc, na jakieś przyjęcie z tańcami? Skąd ma na to czas?! Co chce przez to osiągnąć? Na ekranie wygląda to śmiesznie (w kontekście do tego, co przeżywają mieszkańcy planety), i dobrze się złożyło, że twórcy nie starali się tego wydłużyć. Pozostaje jednak pewien niesmak i zdziwienie. Może i jest to część kultury Twi’leków, ale kompletnie nie pasuje on do klimatu odcinka.

Warto wspomnieć nieco i o przeciwnikach Republiki, tym razem szybko kalkujących swoje szanse (no może z wyłączeniem Wata Tambora). Na początku odcinka zabłysnęło nawet wojsko Separatystów. W pewnym momencie roboty wykazują się inteligencją i bardzo łatwo wprowadzają Republikę w sytuację krytyczną, nawet można by rzecz, beznadziejną. Co jak co, ale tutaj Mace popełnił poważny błąd — widać, że nie liczył się za bardzo z taką ewentualnością. Za to podczas końcowej batalii do akcji na chwilę powracają roboty-komandosi znani z odcinka Rookies, co jest miłym zaskoczeniem i urozmaiceniem.

Jedna rzecz nie zmieniła się od poprzedniego odcinka — trudno byłoby się tego zresztą spodziewać. A mianowicie słabe wykonanie rasy Twi’leków. Jakoś nie przekonują mnie oni do siebie, wyglądają straszliwie komputerowo. Podobał mi się właściwie tylko jeden moment w animacji Syndulla, kiedy dowiaduje się o bombardowanych miastach na Ryloth. Bardzo ładny szczegół, szkoda tylko że nie jest on w stanie zmienić opinii o całej reszcie. W kwestii bitew odcinek jakoś nie odstaje od poprzednich. Ogólnie więc, gdy przymknie się oko na mieszkańców Ryloth, epizod będzie typowym średniakiem pod względem wykonania, z małymi przebłyskami.

Liberty on Ryloth to, mimo wszystko, niezły odcinek. Na pewno trzymający klimat całej trylogii, i stanowiący niezłe jej zwieńczenie, ale poza tym nie wiem czy można go jakoś wychwalać. Dla mnie nie był to jakiś skok w porównaniu do Innocents of Ryloth — po raz kolejny całość ratuje zgrabnie poprowadzona akcja. No, ale to może dobrze, że twórcy pod koniec chociaż trzymają dobry poziom. Na studiach tak jest — byle przetrwać sesję — a potem impreza na całego. No to śpiewamy: "Niech żyje wolność, wolność i swoboda...!"

Ocena: 8/10

Linki do dodatkowych materiałów w języku angielskim:

• Zapowiedź odcinka (artykuł).
• Komiksowe wprowadzenie do odcinka (druga strona, The Ballad of Cham Syndulla).
• Zapowiedź odcinka (materiał filmowy).
• Zapowiedź całej trylogii od 19 do 21 odcinka (materiał filmowy).
• Komentarze twórców (materiał filmowy).
• Wywiad z odtwórcą roli Mace'a Windu.
• Wywiad z odtwórcą roli Wata Tambora.