Quarrenowie to ziemnowodna rasa o błoniastej, pomarańczowej skórze, turkusowych oczach i palcach, zakończonych przyssawkami. Jako, że z dolnej części ich twarzy wyrastają cztery długie macki, uważa się, że przodkiem Quarrenów był jeden z gatunków kałamarnic. Quarrenowie dzielą swą ojczystą planetę Mon Calamari z rasą Calamarian i choć mówią tym samym językiem ich filozofia życia jest zupełnie odmienna. W czasie gdy Calamarianie to idealiści i twórcy, marzący o podróżach w gwiazdy, Quarrenowie to przezorni pragmatycy i konserwatyści, których poglądy kierują się w stronę nacjonalizmu i izolacjonizmu.

Dlatego też z początku ich relacje między sobą były niezwykle wrogie. Zapoczątkowało to serię wojen, z których ostatnia i najcięższa wybuchła mniej więcej cztery i pół tysiąca lat przed Bitwą o Yavin. Doprowadziła ona do zdziesiątkowania rasy Quarrenów przez zwycięskich Calamarian. Jako, że jednak Calamarianie byli gatunkiem nieskorym do jakiejkolwiek przemocy i chcieli przy okazji zapobiec przyszłym wojnom, postanowili nauczyć najmłodszych członków Quarreńskiej społeczności wszystkich swoich zasad i wartości. Dzięki temu, gdy młodzi Quarrenowie wrócili do swoich ziomków, przestało dochodzić do większych konfliktów pomiędzy tymi dwoma rasami.

Pomimo sprzeczności, Quarrenowie i Calamarianie wkrótce zaczęli współpracować ze sobą (np. w czasie budowania pływających miast), a po pewnym czasie stworzyli symbiotyczną społeczność, w której – na ogół – Calamarianie zajmowali się sztuką, techniką i wynalazkami, a Quarrenowie dostarczaniem materiałów do budowy różnych urządzeń. Po pewnym czasie Quarrenowie zaczęli nawet podróżować po Galaktyce, choć z pewnością nie w takich ilościach jak Calamarianie.

Od chwili, gdy mniej więcej cztery tysiące lat przed Bitwą o Yavin Republika odkryła istnienie obu ras na Mon Calamari, Quarreni nieco mocniej zaczęli interesować się polityką, a gdy planeta otrzymała możliwość posiadania przedstawicielstwa w Senacie Galaktycznym, częstokroć Senatorami byli Quarrenowie.
Jednym z takich Senatorów był Tikkes, który objął swój urząd jeszcze przed ustąpieniem Wielkiego Kanclerza Valoruma i Bitwą o Naboo. To właśnie dzięki jego staraniom, w czasie pierwszych dni Wojen Klonów powstały dwie skrajnie nacjonalistyczne organizacje: Wolny Dac i podobna mu Quarreńska Liga Izolacjonistyczna, których celem było wyzwolenie Mon Calamari (uznawanej przez nich za Dac) spod „panowania” Republiki i dołączenie planety do Konfederacji Niezależnych Systemów.

Między innymi z powodu tych dwóch organizacji kilka miesięcy po Bitwie o Geonosis na Mon Calamari doszło de rewolty nacjonalistycznie nastawionych Quarrenów, wspomaganych przez siły Separatystów. Do walki z Ligą ruszyli Rycerze Mon Calamari wraz siłami Republiki pod dowództwem Mistrza Jedi Kita Fisto, po kilku godzinach walki miażdżąc armię przeciwników i powodując, że Liga formalnie przestała istnieć (Bitwa o Mon Calamari).

Niemniej wciąż jeszcze istniało ugrupowanie Wolny Dac, którego Quarreńscy członkowie opuścili Mon Calamari i osiedlili się na Separatystycznych planetach Pammant oraz Minntooine, wspomagając swymi zdolnościami starania wojenne Konfederacji.

Kiedy Imperium Galaktyczne powstało i podbiło planetę Mon Calamari (niektóre źródła podają, że Imperialnej Flocie pomogli w tym Quarreńscy agenci), Quarrenowie nie za bardzo się tym przejęli i tylko niewielka ich części przyłączyła się do wypełniania Calamariańskiej idei biernego oporu, a potem wypędzenia Imperium z planety.

Kiedy zaś Imperium zostawiło w spokoju Mon Calamari, Quarrenowie postanowili, że nie chcą mieć nic wspólnego z Sojuszem Rebeliantów, a potem Nową Republiką. Wierzyli bowiem, że neutralność jest najlepszym rozwiązaniem. Stanowiska tego nie zmienili i to mimo tego, że Imperium dwukrotnie napadło na ich świat (Pierwsza i Druga Bitwa o Calamar).