Mon Calamari (lub Calamar) to planeta praktycznie w całości pokryta wszechobecnym oceanem, z nielicznymi wyjątkami w postaci niewielkich wysepek. Jest domem dwóch słynnych ziemnowodnych ras, Calamarian oraz Quarrenów, którzy swą planetę często nazywają Dac. Jako, że żadne obszary lądowe nie nadawały się do zamieszkania, gospodarze Calamaru zbudowali setki pływających miast, w których bez trudu mieści się cała populacja planety. Choć miasta są z nazwy „pływające”, to jednak większa ich część znajduje się pod powierzchnią wody.

Większa część historii tego świata została wypełniona przez liczne konflikty pomiędzy Calamarianami a Quarrenami, które wynikały z faktu, że pierwsi mieszkali przeważnie w pływających miastach i zapatrzeni byli w gwiazdy, a drudzy ukrywali się w głębinach potężnego oceanu i mieli negatywne nastawienie do wszystkiego, co było obce. Jedna z najpoważniejszych wojen pomiędzy obiema nacjami wybuchła około cztery tysiące pięćset lat przed Bitwą o Yavin, a jej rezultatem była niemal całkowita zagłada rasy Quarrenów. Zwycięzcy, Mon Calamarianie nie pozwolili jednak by doszło do zniszczenia kultury Quarrenów i zaczęli kolejne ich pokolenia wychowywać na swój sposób.

Planeta i jej mieszkańcy zostali odkryci przez Republikę mniej więcej w czasach Wielkiej Wojny Sith, a wynikający z tego niebywały skok technologiczny pozwolił Mon Calamarianom zrealizować swoje marzenia o podróżowaniu po Galaktyce.
W roku pięćset trzydziestym drugim przed zniszczeniem Gwiazdy Śmierci, świat na krótki okres wpadł w orbitę obcego państwa, a wielu jego mieszkańców zostało zamienionych w niewolników i wysłanych na planetę Lamaredd. Jednak za sprawą dyplomacji Republiki udało się przywrócić wszystko do poprzedniego stanu

W okresie upadku Starej Republiki, planetę reprezentował skorumpowany Senator Tikkes, który w zamian za pokaźne sumy kredytów, pozwalał Thalassiańskim łowcom niewolników grasować w Sektorze Calamariańskim. Kiedy zaś został w końcu odwołany, obawiając się kary uciekł z Coruscant i wkrótce dołączył do Konfederacji Niepodległych Systemów, stając się jednym z członków nowopowstałej Rady Separatystów, a także przywódcą nacjonalistycznego ruchu o nazwie Wolny Dac, który miał na celu odłączenie Calamaru od Republiki.

W czasach Wojen Klonów planeta była dwukrotnie atakowana przez siły Separatystów. Za pierwszym razem, zanim zdołano odeprzeć atak, Hrabia Dooku zdewastował wiele pływających miast z pomocą tajemniczej broni Sithów, zwanej Mrocznym Żniwiarzem. Gdy za drugim razem armie Separatystów i związane z nimi ugrupowania Quarrenów chciały doprowadzić do oderwania się planety od Republiki i włączenia jej w poczet światów członkowskich Konfederacji, do obrony Calamaru stanęli Mistrz Jedi Kit Fisto oraz Rycerze Mon Calamari, zwyciężając wroga w zaciętej bitwie.

Wielu członków Wolnego Dacu uciekło z planety, osiedlając się na Separatystycznych światach Pammant oraz Minntooine, gdzie część z nich utworzyło stocznie wojenne. Wykorzystując ukradzione przez Konfederację plany, projektanci z Calamaru stworzyli projekty krążowników klasy Recusant i Providence, które wkrótce okazały się niezwykle udanymi konstrukcjami.

Po tym jak okazało się, że Mon Calamari jest całkowicie lojalne Republice, planeta otrzymała możliwość posiadania podwójnej delegacji w Senacie Galaktycznym. Odtąd Quarrenów reprezentowała Tundra Dowmeia, a Calamarian Meena Tills. Jako, że oboje dołączyli do Delegacji Dwóch Tysięcy, po ustanowieniu Imperium Galaktycznego zostali aresztowani i najprawdopodobniej straceni (bądź też deportowani do swojej ojczyzny). Następcą obydwóch przedstawicielek Mon Calamari został Timi Rotramel, który wkrótce musiał stawić czoła poważnemu kryzysowi, bowiem Imperator Palpatine nakazał zamienić mieszkańców planety w niewolników.

Kiedy powstał Sojusz Rebeliantów, Mon Calamarianie zdołali szybko wypędzić wojska Imperium ze swojej planety, po czym od razu przyłączyli się do Rebelii. W stoczniach Mon Calamari natychmiast rozpoczęto budowę niezwykle wytrzymałych krążowników gwiezdnych na potrzeby Sojuszu. W tym czasie Rebelianci zdołali oswobodzić Calamarianina Ackbara, który wkrótce stał się jednym z najlepszych dowódców i poprowadził Sojusz do decydującego zwycięstwa w Bitwie o Endor.
Tuż po bitwie Mon Calamari została jednym z członków założycielskich Sojuszu Wolnych Planet, który przekształcił się w Nową Republikę, a Admirał Ackbar został reprezentantem planety w Radzie Tymczasowej nowego państwa.

Mniej więcej sześć lat po tych zdarzeniach Mon Calamari zostało zaatakowane przez Dewastatory Światów Odrodzonego Palpatine’a, i choć wrogie siły pokonano, wiele pływających miast odniosło olbrzymie straty, a część stoczni zostało ciężko uszkodzonych (Bitwa o Calamar). Kilka miesięcy po tej druzgocącej inwazji Calamar padł ofiarą kolejnego ataku, tym razem ze strony trzech Imperialnych Niszczycieli Gwiezdnych Admirał Daali, które zadały mieszkańcom kolejne straty (Druga Bitwa o Calamar).
Potrzeba było kilku lat, by naprawić wszystkie szkody dokonane w trakcie tych dwóch bitew.

W późniejszych czasach, gdy znaczenie strategiczne planety spadło, w Senacie Nowej Republiki reprezentował ją Q-Varx. Po tym jak okazało się, że Senator jest zdrajcą, zastąpiono go Calmarianką Cilghal, która jednocześnie była Rycerzem Jedi.

W trakcie Wojny z Yuuzhan Vongami Mon Calamari reprezentowali Quarren Pwoe oraz Calamarianin Gron Marrab. W momencie, gdy Coruscant padło ofiarą potęgi Yuuzhan Vongów, a ówczesny Prezydent Nowej Republiki, Bothanin Borsk Fey’lya zginął, Pwoe podjął nieudaną próbę zostania nowym przywódcą państwa.
Tuż po tych zdarzeniach i przemienieniu Nowej Republiki w Sojusz Galaktyczny, Mon Calamari ze względu na swoją odległość od najbliższej planety Yuuzhan Vongów zostało na parę krótkich lat stolicą nowopowstałego państwa. Po zakończeniu wojny Rząd Sojuszu Galaktycznego przeprowadził się na właśnie odzyskaną Coruscant. Pomimo tak znacznej degradacji, Mon Calamari pozostało jedną z najważniejszych planet Sojuszu Galaktycznego.

Wszystkie znane pływające miasta Calamaru:
Coral City, Coral Depths City, Wildwater City, Foamwander City, Crystal Reef, Reef Home City, Heurkea